Każdy od czasu do czasu chętnie ogląda różnego rodzaju filmy.
Idąc na premierę kolejnej nowości nie zastanawiamy się nad techniczną strona jej powstania.


IMAX

Jednym z alternatywnych systemów kinowych jest IMAX, czyli Image Maximum. Taśma filmowa, jaką tu się stosuje ma znacznie większą rozdzielczość niż taśma tradycyjna. Jej szerokość to 70 mm. Kadr jest tu ustawiony poziomo. To powoduje, że obraz może być wyświetlany na ogromnym ekranie. Wymiary typowego ekranu w kinie Imax to 22 x 16 metrów i ma proporcje 1 : 1,43.

W kinach IMAX stosuje się kilka typów projektorów. Najpopularniejszymi są projektory z dwoma obiektywami. Dzięki temu jednocześnie wyświetla się dwa obrazy przesunięte między sobą. Można także spotkać tańsze systemy, gdzie obraz jest wyświetlany z dwóch mniejszych projektorów.

W 2000 roku wprowadzono na rynek projektor umożliwiający projekcje filmu 3D na ekranach o zwykłej wielkości. NA jednym ekranie równocześnie wyświetla się dwa filmy, a światło każdego z projektorów jest prostopadle spolaryzowane względem drugiego. Jeśli widzowie założą okulary wyposażone w filtry polaryzacyjne, pojawia się efekt widzenia stereoskopowego. Wrażenie pogłębia się, dzięki zastosowaniu ogromnych ekranów, obejmują całe pole widzenia.

Wytworzenie takiego filmu jest bardzo kosztowne. Dodatkowo kamery są ciężkie i hałaśliwe, a grubość taśmy powoduje, że nie można kręcić dłużej niż kilkanaście minut, bowiem kończy się film. W efekcie filmów trójwymiarowych powstaje znacznie mniej niż tradycyjnych.
 


Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009