Historia kina
Przodkami urządzeń kinematograficznych były camera obscura i laterna magica. Ta druga to prapradziadek projektorów do slajdów. Nie bez znaczenia jest istnienie aparatów optycznych, które służyły do pokazywania ruchomych obrazów. Były to między innymi stroboskop, zoetrop, praksinoskop, fenakistiskop.Pierwszym aparatem, który pozwalał utrwalać ruchome sceny, był wynaleziony w 1892 roku przez Thomasa Alva Edisona tzw. kinetoskop. Wcześniej działał prototyp takiego aparatu, skonstruowany przez urodzonego w Polsce Ottomara Anschütza. Podobne urządzenie, zwane kinematografem, zostało skonstruowane przez braci Augustea i Louisa Lumière, w 1895 roku. Jego upowszechnienie nastąpiło na początku XX wieku. Na projekcje objazdowe przybywała rzesza sympatyków tego rodzaju rozrywki.
Pierwsza publiczna projekcja filmu, wykonana z pomocą kinematografu, miała miejsce 28 grudnia 1895 roku w paryskim Salonie Indyjskim Grand Cafe. Wtedy to wyświetlono dwuminutowy film pt. Wyjście robotnic z fabryki w Lyonie, a następnie Śniadanie, Polewacz polany i Wjazd pociągu na stację w La Ciotat. Jest to także oficjalna data narodzin kina. W 1897 roku, w Paryżu, miał miejsce tragiczny wypadek. W skutek nieostrożności operatora przenośnego kina, spłonęło wtedy 125 osób ze śmietanki towarzyskiej Paryża. Mimo tego, wynalazek przyjął się zarówno w Europie jak i za oceanem.
Początkowo filmy stanowiły zarejestrowane wydarzenia dokumentalne, a za pierwszy inscenizowany film fabularny uznano Polanego ogrodnika z roku 1895. Filmy, które opowiadałyby jakąś historię zaczęto tworzyć dopiero na początku XX wieku.
Lata przed wybuchem I wojny światowej były okresem supremacji kina francuskiego. Kinoteatry zaczęły zatrudniać wieloosobowe orkiestry, a K. Pathe założył towarzystwo, które zajmowało się wypożyczaniem filmów. W 1910 roku wyświetlono pierwszy film, w którym zagrali aktorzy Komedii Francuskiej. Dało to początek końca anonimowości wykonawców oraz reżyserów.
Kino rozwijało się w bardzo szybkim tempie, Warto podkreślić, że już do 1910 roku, w Ameryce i Europie istniało tysiące sal kinowych. Już w 1912 roku nakręcono pierwsze filmy pełnometrażowe. Filmy nieme charakteryzowały się powolnością akcji, banalnością wątków, prostą charakteryzacją, ale oparte były głównie na wyrazistej grze aktorskiej.